Development of a Responsive Curriculum in the Field of Educational Sciences: A Qualitative Study of Inhibiting and Facilitating Factors

Document Type : Original Article

Authors

1 PhD student, Department of Educational Sciences, Faculty of Humanities, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran

2 Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Tonekabon Branch, Islamic Azad University, Tonekabon, Iran

3 Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Faculty of Humanities, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran

Abstract

Objective: This research aimed to identify factors that inhibit and facilitate the development of a responsive curriculum in the field of educational sciences.
Method: To achieve the desired goal, the researcher used a qualitative approach of thematic analysis. The participants of the research were expert faculty members and experts in the field of curriculum planning and experts in the field of higher education and university planning, of which 18 people were selected as a purposive sample. The data collection tool was a semi-structured interview. Thematic analysis coding method was used to analyze the data and King and Harrocks method was used to validate the data
Results: The results showed that a total of 46 primary codes, 13 basic themes, 5 organizing themes, under two overarching themes of inhibiting factors and facilitating factors of curriculum development were included.
Conclusion: Based on the findings, universities and higher education institutions and the field of educational sciences, in order to move towards a responsive curriculum, should consider a set of inhibiting and facilitating factors in the formulation, development, and implementation of the curriculum of the field of educational sciences, because the development of a responsive curriculum requires in parallel the elimination of inhibiting factors and the strengthening and attention to facilitating factors; in addition, any action and policy-making in this field requires a systematic and multidimensional view, taking into account all structural, technical, strategic, cultural, and social elements and dimensions.

Keywords

Main Subjects

References

امین‌خندقی, مقصود و پاک‌مهر, حمیده. (1392). حاکمیت سنت دیسیپلین محوری بر جهت‌گیری‌های برنامه درسی تربیت هنری معلمان هنر دورۀ راهنمایی تحصیلی: چالش‌ها و آسیب ها. رویکردهای نوین آموزشی, 8(1), 21-46.
Aminkhandaghi, M. and Pakmehr, H. (2013). Domination of Disciplinary Tradition over Guidance School of Art Teachers' Art Curriculum Orientation: Challenges and Damages. New Educational Approaches  , 8(1), 21-46. [In Persian].
 
بلاغت، سیدرضا. (1390). بررسی چالش های توسعه علوم انسانی و میان رشته هایِ آن در ایران: (مطالعه موردی رشته علوم تربیتی 3 با میان رشته های آموزش وپرورش پیش دبستانی, دبستانی و تطبیقی). مطالعات میان رشته ای در علوم انسانی، 3(4 (پیاپی 12))، 117-129. SID. https://sid.ir/paper/152564/fa
Balaghat,S. R. (2011). Study of Humanities and its Interdisciplinary Fields Development Challenges in Iran: (The Case Study of Educational Science Course With 3 Lnterdisciplinary Fields, Comparative, Preschool and Primary Education. Interdisciplinary Studies in the Humanities, 3(4), 117-129. doi: 10.7508/isih.2011.12.006. [In Persian].
 
برادران حقیر، مریم؛ نورشاهی، نسرین و روشن، احمدرضا. (1398). مفهوم‌سازی مسئولیت اجتماعی دانشگاه در ایران. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ریزی در آموزش عالی، ۲۵ (۳)، ۲۶-۱.
Baradaran Haghir,M. , Noorshahi,N. and Roshan,A. R. (2023). The conceptualization of social responsibility of the university in Iran. Quarterly Journal of Research and Planning in Higher Education, 25(3), 1-26. [In Persian].
 
 
بهشتی، بتول؛ صفائی موحد، سعید و باقری، خسرو. (1400). ناکارآمدی علوم انسانی در دانشگاه‌های ایران بر اساس تجربه زیسته دانشجویان: یک پژوهش پدیدارشناختی. سیاست علم و فناوری، 14(2)، 67-80.
Beheshti, B. , Safaei Movahed, S. and Bagheri, K. (2021). Inefficiency of Humanities in Iranian Universities, Based on Students' Lived Experience; A Phenomenological Research. Journal of Science and Technology Policy, 14(2), 67-80. doi: 10.22034/jstp.2021.14.2.1349, [In Persian].
 
ترک زاده, جعفر, پارسه, وارث, مرزوقی, رحمت اله و محمدی, مهدی. (1399). ارائه چارچوبی برای پاسخگویی به محیط در برنامه درسی آموزش عالی. دوماهنامه علمی - پژوهشی رهیافتی نو در مدیریت آموزشی, 11(45), 211-248.
Torkzadeh, J., parse, W., marzoghi, R., & mohammadi, M. (2020). framework of Responding to environment in higher education curriculum. Journal of New Approaches in Educational Administration, 11(45), 211-248. [In Persian].
 
ترک زاده، جعفر، و کشاورزی، فهیمه. (1394). تغییر و بازنگری برنامه درسی آموزش عالی بارویکرد راهبردی. همایش انجمن مطالعات برنامه درسی ایران، تهران: دانشگاه تهران.
Turkzadeh, J., & Keshavarzi, F. (2014). Changing and revising the curriculum of higher education with a strategic approach. Conference of the Iranian Curriculum Studies Association. SID. https://sid.ir/paper/844929/fa [In Persian].
 
تقی زاده کرمان، نفیسه؛ حسین قلی زاده، رضوان؛ جاویدی کلاته جعفرآبادی، طاهره. (1394). آسیب‌شناسی تولید دانش در هسته‌های پژوهشی علوم انسانی، راهبرد فرهنگ، 8(30)، 188-161.
Taqizadeh Kerman,N. , Hosseinqolizadeh,R. and Javidi Kalate Ja’farabadi,T. (2015). A Pathological Study of Knowledge Creation in Humanities Research Centers. Strategy for Culture, 8(30), 161-188. [In Persian].
 
حاتمی، جواد. (1395). چالش‌ آموزش علوم انسانی در دانشگاه‌های ایران: یک مطالعه‌ی کیفی. پژوهش در نظام‌های آموزشی، 10(32)، 234-273.
Hatami, J. (2016). The challenge of teaching humanities in Iranian universities: a qualitative study. Journal of Research in Educational Systems, 10(32), 234-273. [In Persian].
 
حریری، نجلا. (1390). اصول و روش­های پژوهش کیفی. تهران: اصول و روش‌های پژوهش کیفی.
Hariri, N. (2011). Principles and Methods of Qualitative Research. Tehran: Principles and Methods of Qualitative Research. [In Persian].
 
حسین پور، محمد. (1391). آسیب‌شناسی پژوهشی اعضای هیأت علمی رشته‌های علوم انسانی. مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی، 16(50)، 45-64.
Hosseinpour, M. (2012). The Research Pathology of Faculty Members in Human Sciences. Epistemological studies in Islamic University, 16(50), 45-64. [In Persian].
 
خسروی، ابراهیم، صالحی، اکبر، محمودنیا، علیرضا، و ایمانی نائینی، محسن. (1399). بومی سازی علوم تربیتی در ایران؛ ضرورتها و چالش‌ها. مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی، 24(2 پیاپی 83)، 289-308.
Khosravi, E., salehi, A., Mahmoudnia, A., & Eimani Naeini, M. (2020). Indigenization of Educational Sciences in Iran, its Needs and Challenges, Irainian Journal of The Knowledge Studies in The Islamic University, 24(83), 289-308. magiran.com/p2184669 [In Persian].
 
دانایی فرد، حسن؛ الوانی، سید مهدی و آذر، عادل. (1400). روش شناسی پژوهش کیفی در مدیریت: رویکردی جامع، تهران: انتشارات صفار
Danaeifard, H; Alvani, M & Azar, A. (1400). Qualitative Research Methodology in Management: A Comprehensive Approach, Tehran: Saffar Publications.
 
سرکار آرانی، محمدرضا. (1393). خود نوسازی اعضای هیأت علمی. در محمد یمنی (ویراستار)، رویکردها و چشم­اندازهای نو در آموزش عالی، (صص 484-437)، تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
Sarkar Arani, M. R. (2014). Self-renewal of faculty members. In M. Yemeni (Ed.), New Approaches and Perspectives in Higher Education (pp. 437-484). Tehran: : Research Institute for Cultural and Social Studies. [In Persian].
 
عابدی جعفری، حسن؛ تسلیمی، محمدسعید؛ فقیهی، ابوالحسن و شیخ‌زاده، محمد. (1390). تحلیل مضمون و شبکه مضامین: روشی ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در داده‌های کیفی. اندیشه مدیریت راهبردی (اندیشه مدیریت)، 5(2)، 151-198.
Abedi Jafari, H., Taslimi, M., Faghihi, A., & Shekhzadeh, M. (2012). Thematic Analysis and Thematic Networks: A Simple and Efficient Method for Exploring Patterns Embedded in Qualitative Data Municipalities). Sterategic Management Thought, 5(2), 151-198. [in Persian].
 
عزیزی، نعمت اله. (1393). آموزش عالی و اقتصاد یادگیرنده: انتظارات نظام­های اقتصادی و صنعتی دانایی محور از دانشگاه. در محمد یمنی (ویراستار)، رویکردها و چشم­اندازهای نو در آموزش عالی، (صص 436-395)، تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
Azizi, N. A. (2014). Higher education and learner economics: the expectations of knowledge-based economic and industrial systems from the university. In M. Yemeni (Ed.), New Approaches and Perspectives in Higher Education. Tehran: Research Institute for Cultural and Social Studies. [In Persian].
 
عزیزی، نعمت اله. (1385). درآمدی بر آموزش عالی در ایران با تأکید بر علوم انسانی. تهران: پژوهشگاه مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
Azizi, N. A. (2006). An Introduction to Higher Education in Iran with Emphasis on Humanities. Tehran: Institute of Cultural and Social Studies. [In Persian].
 
علی محمد لو، مسلم؛ اکبری، بنفشه و مهدویان پور، الهام. (1393). شناسایی مؤلفه‌های مسئولیت اجتماعی دانشگاه‌ها با استفاده از تکنیک دلفی فازی مطالعه موردی: دانشگاه شیراز. آموزش عالی ایران، ۶ (۳)، 161-192.
Ali Mohammad Lou, M., Akbari, B & Mahdavianpour, E. (2014), Identifying Social Responsibility in Universities (USR) Using Fuzzy Delphi. Case study: Shiraz University. Ihej, 6 (3) :161-192. [In Persian].
 
فتحی واجارگاه، کورش؛ ابراهیم­زاده، عیسی؛ فرج­اللهی، مهران و خشنودی فر، مهرنوش. (1390). روند بین‌المللی‌سازی برنامه­های درسی با رویکرد آموزش از دور در آموزش عالی ایران. فصلنامه رهیافتی نو در مدیریت آموزشی، 2(2)، 106-77.
Fathi, K., Ebrahimzadeh, E., Farajolahi, M., & Khoshnodifar, M. (2011). Curriculum Internationalization in Iran’s Higher Education: A Distant Education Perspective. Journal of New Approaches in Educational Administration, 2(6), 77-106.
 
فتحی واجارگاه، کوروش. (1394). اصول و مفاهیم اساسی برنامه ریزی درسی، تهران: انتشارات علم استادان.
Fathi Vajargah, K. (2015). Basic Principles and Concepts of Curriculum Planning
, Tehran: Alam Ostadan Publications.
 
کرامتی، محمدرضا، و انصاری، محمد. (1395). وضعیت اشتغال دانش آموختگان رشته های علوم تربیتی در دانشگاه تهران. کنگره ملی آموزش عالی ایران. SID. https://sid.ir/paper/878284/fa
Keramati, M & Ansari, M. (2015). The employment status of graduates of educational sciences in Tehran University. National Congress of Higher Education of Iran. SID. https://sid.ir/paper/878284/fa [In Persian].
 
محمدی‌مهر، غلامرضا. (1387). روش تحلیل محتوا (راهنمای عملی تحقیق)، تهران: گنجینه علوم انسانی
Mohammadi Mehr, G. (2015). Content analysis method (practical research guide). Tehran: Danesh Negar Publishing. [In Persian].
 
ملکی, داود, نوه ابراهیم, عبدالرحیم, عبدالهی, بیژن, زین آبادی, حسن رضا. (1399). طراحی الگوی پاسخگویی اثربخش دانشگاه آزاد اسلامی با استفاده از رویکرد کیفی نظریه داده بنیاد. فصلنامه پژوهش و برنامه ریزی در آموزش عالی, 26(4), 113-142.
Maleki, D., Navehebrahim, A., Abdollahi, B., & Zeinabadi, H. (2023). Designing an Effective Accountability Model for Islamic Azad University: a qualitative approach based on Grounded Theory. Quarterly Journal of Research and Planning in Higher Education, 26(4), 113-142. [In Persian].
 
نظر زاده زارع، محسن. (1395). طراحی و تبیین الگوی شایستگی اعضای هیأت‌علمی دانشگاه تهران با تأکید بر تعاملات بین‌المللی، رساله دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه تهران، ایران
Nazarzadeh Zare, M. (2016). Designing and Explaining a Pattern for the Competency of the Tehran University Faculty Members with Emphasis on International Interactions. ( PhD of Higher Education Management). University of Tehran, Faculty of Psycology and Education. [In Persian].
 
نیلی احمدآبادی، محمدرضا. (1388). برنامه‌ درسی پاسخگو در آموزش‌ عالی مطالعه موردی: دانشگاه‌های دولتی اصفهان، رساله دکتری، دانشگاه اصفهان، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی.
Nili Ahmadabadi, M. R. (2009). Responsive Curriculum in Higher Education Case Study: Isfahan State Universities, PhD Thesis, University of Isfahan, Faculty of Psychology and Educational Sciences. [In Persian].
 
نیلی, محمد رضا, نصر, احمدرضا, شریف, مصطفی, & مهرمحمدی, محمود. (1389). الزام‌ها و پیامدهای اجتماعی برنامه‌درسی پاسخگو در آموزش‌عالی مطالعه موردی: دانشگاه‌های دولتی اصفهان. جامعه شناسی کاربردی, 21(2), 57-76.
Nili, M., Nasr, A., Sharif, M., & Merhrmohammadi, M. (2010). Social Prerequisites and Outcomes of Accountable Curriculum in Higher Education Case Study: Public Universities of Isfahan. Journal of Applied Sociology, 21(2), 57-76. [In Persian].
 
یمانی نیکو، فخاری محمد. (1392). پاسخ‌گویی اجتماعی برنامه درسی در آموزش پزشکی: موانع و راه‌کارها. مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی، ۱۳ (۱۲) :۱۰۹۸-۱۰۸۲.
Yamani, N. & Fakhari, M. (2014). Social Accountability of Medical Education Curriculum: Barriers and Implications, Iranian Journal of Medical Education, 13(12), 1082-1098. magiran.com/p1241000. [In Persian].
 
یمنی دوزی سرخابی، محمد. (1380). درآمدی به بررسی عملکرد سیستم­های دانشگاهی، تهران: انتشارات دانشگاه شهید بهشتی.
Yemeni Douzi Sorkhabi, M. (2001). An introduction to the performance of academic systems. Tehran: Shahid Beheshti University Press. [In Persian].
 
 
 
Altbach, P. G. (2004). The Costs and Benefits of World-Class Universities. Academe, 90(1), 20–23. https://doi.org/10.2307/40252583
Angreani, L. S., & Vijaya, A. (2017). Designing an Effective Collaboration using Information Technology Towards World Class University. Procedia Computer Science, 124, 577-584.‏
Attride-Stirling, J. (2001). Thematic networks: an analytic tool for qualitative research. Qualitative research, 1(3), 385-405.
Chan, S. J., & Lin, L. W. (2015). Massification of higher education in Taiwan: Shifting pressure from admission to employment. Higher education policy, 28, 17-33.‏
Fomunyam, K. G., & Teferra, D. (2017). Curriculum responsiveness within the context of decolonisation in South African higher education.‏ Perspectives in Education, 35(2): 196-207.
Hennemann, S., & Liefner, I. (2010). Employability of German geography graduates: The mismatch between knowledge acquired and competences required. Journal of Geography in Higher Education, 34(2), 215-230.‏
Holm-Nielsen, L. B. (2013). Making a Strong University Stronger: Change without a Burning Platform. In Q. Wang, Y. Cheng and N. C. Liu (Eds), Building World-Class Universities: Different Approaches To A Shared Goal, (pp. 73- 87). Rotterdam: Sense Publisher.
Jarvis, J. M. (2009). Planning to unmask potential through responsive curriculum: The “famous five” exercise. Roeper Review, 31(4), 234-241.‏
King, N., Horrocks, C., & Brooks, J. (2018). Interviews in qualitative research: Sage.
Kumar, R., Karabenick, S. A., Warnke, J. H., Hany, S., & Seay, N. (2019). Culturally inclusive and responsive curricular learning environments (CIRCLEs): An exploratory sequential mixed-methods approach. Contemporary Educational Psychology, 57, 87-105.‏
Leveille, D. E. (2005). An Emerging View on Accountability in American Higher Education. Research & Occasional Paper Series: CSHE. 8.05. Center for Studies in Higher Education.‏
Thompson, R. A. (2013). Socioemotional development: Enduring issues and new challenges. Developmental Review, 13(4), 372-402.‏
Torkzadeh, J., & Nekoomand, S. (2015). Validating the scale of university's power of response to environment. Asian Journal of Research in Social Sciences and Humanities, 5(8), 241-252.‏
Udvari-Solner, A., & Thousand, J. S. (2008). Creating a responsive curriculum for inclusive schools. Remedial and special education, 17(3), 182-191.‏
Vreuls, J., Koeslag‐Kreunen, M., van der Klink, M., Nieuwenhuis, L., & Boshuizen, H. (2022). Responsive curriculum development for professional education: Different teams, different tales. The Curriculum Journal, 33(4), 636-659.‏
 
 
Learner-based Curriculum and Instruction Journal
Volume 4, Issue 2 - Serial Number 14
September 2025
Pages 86-108

Files

History

  • Receive Date: 19 July 2024
  • Revise Date: 29 January 2025
  • Accept Date: 17 February 2025
  • First Publish Date: 22 June 2025
  • Publish Date: 22 June 2025

Share

How to cite

Statistics